هر وقت سعی میکنم لبخند بزنم، احساس میکنم به آنچه در درونم است خیانت میکنم...
- جنایات و مکافاتِ داستایفسکی
پ ن: کاش میشد از آنهایی که دنیا را ترک کردند پرسید: آیا اندوه پایان یافت؟
پ ن2: هیچی خوب پیش نمیره...پروژه هام دارن به باگ های عجیب و غریبی میخورن، قهوه ی امروزم سوخت، خستمه، درسامو هنوز تموم نکردم...(تازه این پست رو دارم برای بار دوم مینویسم چون یهو پاک شد...دلم میخواست بشینم زار زار اشک بریزم!)
پ ن3: داشتم مقاله ی "سرگذشت رقص در ایران" رو میخوندم... الان دیگه وقتشه مثل هدایت به عنوان یک هنرمند شروع کنم به ناسزا گفتن یا هنوز زوده؟ خدا لعنتشون کنه!
پ ن4: تصمیم گرفتم آخر هر پست یه اهنگ از رقص های باله رو بزارم، حالا چرا باله؟ نمیدونم!
بیخیال حالا یه اهنگ گوش کنیم.
اگه چرت و پرت های منو فاکتور بگیریم بله درست میگی راوی جان!
لیـمو؛ در ۱۷ بهمن ۱۴۰۴
داشتم توی ذهنم میگفتم کاش اثر swan lake باشه :))))